Interview op vrouwenthrillers.nl

Annette van Luyk 
Door: Wendy op 6 juli 2018
Annette van Luyk debuteerde onlangs met de thriller Een perfecte illusie. Wij wilden wel wat meer weten over deze auteur en legde haar een aantal vragen voor.
 
 
 

Wie is Annette van Luyk?  

Ik ben 56 jaar, getrouwd met Stanley, heb 2 kinderen Marisa (23) en Daniel (25), en 2 honden, Golden Retriever Rocco en Ierse Setter Saartje. Ik woon sinds een jaar weer in Den Haag (back to my roots) na 25 jaar in Alphen aan den Rijn te hebben gewoond. Wij hebben een appartement in Kijkduin, en een huisje in Puglia (Italië), waar we ook regelmatig naar toe gaan. Ik ben een echte Italië freak, ik hou van het land, de mensen, het eten en de cultuur, en ik spreek de taal vloeiend. Na mijn studie Culturele Antropologie en Communicatie heb ik 20 jaar gevlogen voor de KLM, 3 jaar als stewardess en daarna als Purser. Door privéomstandigheden moest ik tien jaar geleden helaas stoppen met vliegen. Daarna ben ik zes jaar Teammanager van de wijkverpleging geweest. Tijdens de crisis verloor ik mijn baan, en omdat ik inmiddels boven de vijftig was, lukte het me niet meer om een andere vaste baan te krijgen. Ik ben me toen gaan toeleggen op trainingsacteren; ik werkte op vrijwillige of freelance basis voor hogescholen en bedrijven bij trainingen waarbij rollenspelen gebruikt worden. Na twee jaar werkeloos te zijn geweest, besloot ik te gaan schrijven. (zie mijn website bij “Over mij”).

Wat doe je zoal naast het schrijven?  
Op dit moment doe ik, naast het schrijven, heel af en toe nog (trainings)acteer klussen, maar verder geniet ik vooral van het leven, en maak ik elke dag lange wandelingen met mijn honden. Daarnaast reizen we ook regelmatig, de afgelopen jaren hebben we vele mooie reizen gemaakt.
Was het moeilijk om een uitgever te vinden?  
Ja en nee. Het was helemaal niet moeilijk om een uitgever te vinden, ik heb van wel zes uitgeverijen een aanbod gehad om mijn boek uit te geven, maar dat waren veelal kleine uitgeverijen die weinig in je boek willen investeren. Soms vragen ze zelfs geld van je. Ze doen dan vaak niet of nauwelijks aan redigeren, en/of weinig aan marketing. Ook kreeg ik een contract opgestuurd van een middelgrote uitgever waarin stond dat ik me direct voor vier(!) manuscripten aan hen moest verbinden, en dat vond ik een beetje al te gortig. Om een grote, gerenommeerde uitgever te vinden is wel heel lastig, want als je een volstrekt onbekende schrijver bent zoals ik, dan lezen ze je manuscript zelden. Ik heb het geluk gehad dat mijn bijbehorende brief en synopsis hun interesse heeft gewekt. Dat is heel belangrijk! En een actueel thema werkt natuurlijk ook altijd goed.
Is het een wens om fulltime te gaan schrijven? 
Jazeker! Ik doe dat nu in feite al, ook al werk ik lang niet fulltime. Maar het is zeker mijn intentie om van schrijven mijn beroep te maken.
Heb je veel research gedaan voor Een perfecte illusie?  
Nadat het idee bij mij ontstond om een roman over datingfraude te schrijven, ben ik op het internet op zoek gegaan naar zoveel mogelijk verhalen van vrouwen die het hebben meegemaakt, en ontdekte ik dat er een patroon in zat, zoals beschreven in mijn boek. Ik heb het zes jaar geleden ook zelf van dichtbij meegemaakt met een vriendin; en het intrigeerde me dat ze totaal niet vatbaar bleek voor mijn realistische argumenten, ze ging met een gestrekt been die (digitale) relatie in. Op het internet las ik veel soortgelijke verhalen, en ik bekeek de uitzendingen van Dr. Phil hierover. Toen hij in een van die uitzendingen een fraudeur live ging bellen (de betreffende vrouw had nog steeds contact met hem), werd me duidelijk dat ook het verhaal van de fraudeur een belangrijke plek in het verhaal moest krijgen. Wie is hij? Wat drijft hem? Na het zien van een mooie Britse documentaire over Sakawa boys, besloot ik Sakawa als basis te gebruiken voor de leefwereld van mijn fraudeur. En dat kwam goed uit: tijdens mijn loopbaan bij de KLM was ik al tientallen keren in Accra geweest, dus die stad kende ik vrij goed.
Wat is je mening over online daten? Heb je het zelf wel eens gedaan?  
Ik heb zelf regelmatig online gedate. Sterker nog: ik heb mijn huidige man zes jaar geleden leren kennen via het internet! En ja, ik heb ook weleens vage berichten gehad van buitenlandse mannen, maar daar ben ik nooit op ingegaan. Kennelijk was ik daar toch net iets te nuchter voor… Online daten is hartstikke leuk, maar ik adviseer vrouwen die online daten wel om een man eerst te googelen alvorens af te spreken. Is hij volstrekt onvindbaar op het internet, of ontdek je informatie die tegenstrijdig is met wat hij je zelf verteld heeft, kap het contact dan meteen af.
In Een perfecte illusie is het hoofdpersonage een rijpere vrouw. Waarom?
In de praktijk blijkt dat vooral rijpere vrouwen, gescheiden of weduwe, het slachtoffer worden van datingfraude. Ze zijn soms eenzaam, vaak al jaren alleen, de kinderen zijn het huis uit, en ze hunkeren naar de liefde van een nieuwe partner. Zodoende zijn ze extra gevoelig voor de aandacht die ze van een leuke, begripvolle man krijgen. Het overkomt jongere vrouwen ook wel, maar toch veel minder vaak. Wat ook meespeelt is dat de jongere generatie veel sneller het internet afstruint om iemand uitvoerig te checken. Vrouwen van boven de vijftig doen dat meestal pas in tweede instantie, en vrouwen van boven de vijfenzestig vaak helemaal niet.
Ben je zelf ook een lezer? Welk genre is favoriet? 
Ik hou zelf ook van lezen, al gaat dat bij mij met vlagen, soms een paar boeken achter elkaar, soms maanden niet. Ik heb geen favoriet genre; ik hou van psychologische thrillers, maar ook van luchtige boeken en van levensverhalen, met name als die avontuurlijk zijn, bijvoorbeeld een spannend reisverslag. Als voorbeeld noem ik Wild van Cheryl Strayed, over haar voettocht over de Pacific Crest Trail, dat van Canada tot Mexico loopt. Dat heeft zoveel indruk op mij gemaakt, dat ik vorig jaar in Californië zelf met mijn man een (heel klein) stukje van dat legendarische voetpad gelopen heb. Gewoon om te voelen hoe het voor haar moet zijn geweest, daar midden in de bergen, helemaal alleen, wandelend over een oud Indianen voetpad!
Is er alweer een nieuw boek in de maak?  
Ja die is er zeker! Mijn tweede boek is wederom een spannende roman, maar geen thriller. Ik heb ontdekt dat echte thrillers schrijven niet mijn ding is; ik voel me dan teveel gebonden aan de enorme spanningsbogen die het verhaal moeten dragen. In mijn tweede boek met de werktitel Roadtrip volg ik een vrouw van veertig, die op de vlucht slaat met haar twee maanden oude baby. Waarom ze vlucht wordt pas later in het verhaal duidelijk. Ze maakt een tocht dwars door Italië, op zoek naar haar Italiaanse vader die ze nooit heeft gekend. En uiteraard is haar reis niet zonder gevaren! Ik hoop dit boek over een paar maanden af te ronden, zodat het eind 2019 gepubliceerd kan worden.

Wendy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *